In deze praktijk werk je niet om je problemen heen, maar er middenin — met je hoofd, je gevoel en je lijf, in het hier en nu.
Hier hoef je niet eerst je verhaal kloppend te maken voordat het mag tellen. Geen samenvatting vooraf, geen rechtvaardiging waarom je hier zit. Wat er is, mag er zijn — ook als je het zelf nog niet helemaal begrijpt.
We werken niet met het verhaal over je gevoelens, maar met je gevoelens, wat er nú in je leeft — in je hoofd, je gevoel en je lijf. Je hoeft het niet eerst onder woorden te brengen om ermee te mogen werken. Wat zich aandient, is genoeg.
Geen analyses van bovenaf, geen omweg om wat aandacht vraagt. Wel: samen stilstaan bij wat je al lang met je meedraagt, en wat misschien nooit echt ruimte heeft gekregen.
Daar, in het hier en nu, ontstaat ruimte voor verandering.
Echt. Geen eindeloos praten over wat er ooit gebeurde, geen oplossingen die alleen op papier kloppen voor wat zich op een dieper niveau afspeelt. Je lijf vertelt het verhaal dat je hoofd niet kan vertellen. Daar luisteren we naar.
Doorleefd. Ruben werkt vanuit eigen ervaring met vastlopen, doorgaan, een lach opzetten en alsnog tegen dezelfde muur lopen. Hij vraagt niets van jou wat hij zelf niet kent. Dat maakt het veilig om te laten zien wat je tot nu toe verborg — ook voor jezelf.
Samen. Verandering ontstaat niet in je eentje, maar in contact met een ander. Je hoeft hier niet sterk te zijn, je verhaal niet eerst kloppend te maken en niets te bewijzen voordat het mag tellen. Juist in de ontmoeting — zonder oordeel, in alle rust — komt langzaam los wat je tot nu toe alleen droeg. En precies daar ontstaat ruimte om te bewegen.
"Soms loop je vast of val je terug. Niet omdat je faalt — maar omdat de weg van herstel zelden een rechte lijn is. Hoe zwaar de weg soms voelt: je hoeft hem niet alleen te lopen."
Je bent een mens met een hoofd én een lijf. Beide horen erbij.
Herstel begint in het hier en nu — niet in het verleden, niet in de toekomst.
Hulp vragen is geen zwaktebod, maar de meest krachtige keuze die je kunt maken.
Vastzittende patronen kun je pas veranderen als je ze écht hebt leren kennen.
Geen vast aantal sessies, geen protocol dat over je heen wordt gelegd. We kijken samen wat jij nodig hebt — en in welk tempo.
Een gesprek waarin we kijken wat er speelt en of het klikt. Geen verplichtingen — je beslist daarna pas of je verder wilt.
We benoemen waar je vastloopt en wat je zou willen. Niet als eindbestemming op papier, maar als richting om samen in te bewegen.
In de sessies maak je contact met wat er werkelijk leeft — in je denken, voelen en doen. Dan ontstaat ruimte voor verandering.
Gaandeweg ontstaat vaak meer ruimte om jezelf eerder te herkennen, andere keuzes te maken en steviger aanwezig te blijven bij wat er in je leeft.
Soms blijkt in het contact dat wat je meebrengt vraagt om een intensievere of meer gespecialiseerde vorm van hulp — bijvoorbeeld bij zwaarder trauma, of bij klachten die in de GGZ thuishoren.
Merken we dat samen, dan is dat geen afwijzing. Als mijn aanbod niet passend is, denk ik graag met je mee binnen mijn netwerk — bijvoorbeeld richting gespecialiseerde collega's.
Tijdens een eerste gesprek nemen we rustig de tijd om te onderzoeken waar je tegenaan loopt en wat je nodig hebt om weer beweging te ervaren.